294 işçi viziteye çıkıyor, yemek yemiyor ve işi yavaşlatıyor
Tuzla’daki Şişe Cam’a bağlı işyerinden atılan işçileri desteklemek amacıyla başlatılan grev 46. gününü doldurdu.
Cam-İş Ambalaj Sanayii AŞ’nin ekim ayında işine son verdiği 72 işçinin tekrar işe alınması için çalışanların başlattığı direniş 46. gününü doldurdu. Fabrikada çalışan 294 işçi viziteye çıkıyor, yemek yemiyor, işi yavaşlatıyor. Amaç, 9 ekimde işlerine son verilen 72 arkadaşına tekrar işbaşi yaptırmak. İşverenin “Çıkarılanlar geri alınmayacak” şeklindeki taviz vermez tutumuna karşın işçiler umutla eylemlerini sürdürüyorlar.
Tuzla’daki Şişe Cam’a bağlı Cam-İş Ambalaj Sanayii AŞ’de 9 Ekim sabahı fabrikanın giriş kapısına 72 kişilik bir liste asıldı. İşveren, listede adı geçen kişilerin işlerine son verildiğini açıkladı. Gerekçe olarak mali durumun bozuk olduğunu gösterdi. Selüloz-İş Sendikası’na bağlı işçiler işten çıkartılan arkadaşlarını desteklemek amacıyla işi yavaşlatma kararı aldılar. Karar bugüne dek kesintisiz uygulandı. Sonuçta şişe cam mamullerinin ambalajlandığı bu fabrikada üretim yüzde 10’lara kadar düştü. Ancak işveren, 9 ekimde uyguladığı kararı geri almadı.
Fabrikanın arka kapısında naylon çadırlardan yaptıkları karargâhlarında eylemlerini sürdüren işçilerle konuştuk. İşyeri baş temsilcisi Mehmet Emin Durmaz, isteklerinin işten çıkarılan arkadaşlarının tekrar ise dönmeleri olduğunu ve 1992 sözleşmesine kadar iş güvencesi istediklerini söylüyor. Yetkililerin “Geriye dönüş yok” deme- sine karşın 294 işçinin eylemlerini sürdürdüğünü belirten Durmaz, “İşten çıkarmalar olmadan önce 75 işçi işe alındı. Asgari ücretle alınan bu işçilerden sonra daha yüksek ücret alan 72 işçinin işine son verildi. Gerekçe olarak da ekonomik durumun kötü olduğu gösterildi. İşine son verilen arkadaşlarımız tekrar işbaşı yapıncaya kadar eylemimiz sürecek” dedi.
Selüloz-İş Sendikası Genel Teşkilat Sekreteri İsmail Kılınç da “İşverenin ücret yüksekliğini gerekçe göstererek 72 arkadaşımızın işine son vermesini kınıyoruz. Bu arkadaşlarımızın işine son verilmeden önce işe alınan kişiler 1 milyon liraya girdiler. İşine son verilenler de 1 milyon 800 bin lira ücret alıyorlardı.” şeklinde konuştu.
İşine son verilen 4 senelik işçi Çeşminaz Un sözleşmeden sonra ücretlerinin 1 milyon 800 bin liraya çıktığını ancak bir ay bu ücreti alabildiklerini, daha sonra işine son verildiğini belirtiyor. Haklarını alana kadar direnişlerini sürdüreceklerini belirten Un şöyle diyor: “Ya bizi fabrikaya alacaklar ya da fabrikayı kapatacaklar. Çünkü yüzde 10’luk bir kapasiteyle bu fabrika ayakta duramaz. Biz eylemimizi sürdürmekte kararlıyız. Onlar da bizi geri almamakta kararlı olduklarını söylüyorlar.”
5 sene önce kurulan fabrikanın 4 yıllık çalışanı Erdal Kaçak da 16 ay kadrosuz çalıştıklarını belirterek “Son sözleşmede aldığımız 1 milyonun biraz üstüne çıktı. Tam sevinecektik işten çıkarılmalar başladı. Bir ay 1 milyon 800 bin lira aldık. Kendimizi kapı dışında bulduk” diyor.
24 Kasım 1991 Sayfa 19
