Halife Me’mun (MS 786-833) zaman\u0131nda ge\u00e7en bu \u00f6yk\u00fcy\u00fc, Arap tarih\u00e7i El- E\u015fhaki \u015f\u00f6yle anlat\u0131r:<\/p>\n\n\n\n
Evvel zaman i\u00e7inde Kahire\u2019de Muhammed el \u2013 Magr\u0131b\u00ee<\/strong> ad\u0131nda zengin ve c\u00f6mert bir adam ya\u015fard\u0131. \u00d6yle c\u00f6mert ve eli a\u00e7\u0131kt\u0131 ki, babas\u0131n\u0131n evi d\u0131\u015f\u0131nda her \u015feyini kaybetti ve ge\u00e7imini kendi el eme\u011fiyle sa\u011flamak zorunda kald\u0131. O denli \u00e7ok \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu ki, bir gece, bah\u00e7esinde, incir a\u011fac\u0131n\u0131n alt\u0131nda uykuya yenik d\u00fc\u015ft\u00fc ve r\u00fcyas\u0131nda, s\u0131r\u0131ls\u0131klam \u0131slanm\u0131\u015f bir adam g\u00f6r\u00fcnd\u00fc. A\u011fz\u0131ndan alt\u0131n para \u00e7\u0131kartarak \u015f\u00f6yle dedi adam: “K\u0131smetin \u0130sfahan’da, Pers Krall\u0131\u011f\u0131’nda; oraya git ve onu ara.”<\/em><\/p>\n\n\n\n Adam ertesi sabah erkenden uyand\u0131 ve uzun bir yolculu\u011fa \u00e7\u0131kt\u0131. Yolda \u00e7\u00f6ller, gemiler, korsanlar, putperestler, \u0131rmaklar, vah\u015fi hayvanlar ve insanlardan gelebilecek t\u00fcm tehlikelere g\u00f6\u011f\u00fcs gerdi. Sonunda \u0130sfahan’a vard\u0131, ama \u015fehrin kap\u0131s\u0131ndan girer girmez gece bast\u0131rd\u0131 ve adam bir cami avlusunda uyuyakald\u0131. Caminin yak\u0131n\u0131nda bir ev vard\u0131. Her \u015feye kadir Allah\u2019\u0131n emriyle bir haydut \u00e7etesi camiye girip biti\u015fikteki eve do\u011fru ilerledi. Ama evin sahipleri, haydutlar\u0131n g\u00fcr\u00fclt\u00fcs\u00fcyle uyan\u0131p “imdat” diye ba\u011f\u0131rd\u0131lar. Kom\u015fular da imdat \u00e7\u0131\u011fl\u0131klar\u0131 at\u0131yorlard\u0131. Sonunda polis \u015fefi adamlar\u0131yla olay yerine geldi; haydutlar ise damdan dama atlayarak ka\u00e7t\u0131lar. \u015eef, caminin aranmas\u0131 i\u00e7in emir verdi. Kahire’den gelen adam bulununca, \u015fef ona kam\u0131\u015f sopalarla \u00f6yle bir dayak att\u0131 ki, adam neredeyse \u00f6lecekti.<\/p>\n\n\n\n Adam, iki g\u00fcn sonra geldi kendine. Zindandayd\u0131. Polis \u015eefi onu huzuruna \u00e7a\u011f\u0131rtarak, “kimsin ve nereden geldin,”<\/em> diye sordu.<\/p>\n\n\n\n “\u00dcnl\u00fc Kahire \u015fehrinden geliyorum ve ad\u0131m Muhammed El-Ma\u011fribi,”<\/em> dedi adam. <\/p>\n\n\n\n “\u0130sfahan\u2019a ne yapmaya geldin,”<\/em> diye sordu \u015fef. <\/p>\n\n\n\n Adam ger\u00e7e\u011fi anlatmay\u0131 ye\u011fledi ve \u015fefe \u015f\u00f6yle dedi: “R\u00fcyamda biri bana \u0130sfahan\u2019a gitmemi emretti \u00e7\u00fcnk\u00fc k\u0131smetim beni orada bekliyordu. Ama \u0130sfahan’a geldi\u011fimde, s\u00f6z\u00fcn\u00fc etti\u011fi k\u0131smetin, bana c\u00f6mert\u00e7e sundu\u011funuz dayak oldu\u011fu anla\u015f\u0131ld\u0131.”<\/em><\/p>\n\n\n\n Bunu duyan \u015fef, yirmi ya\u015f di\u015fleri g\u00f6r\u00fcnene dek g\u00fcld\u00fc ve sonunda dedi ki: “Ey akl\u0131 k\u0131t adam, ben de r\u00fcyamda \u00fc\u00e7 kez Kahire’deki bir evi g\u00f6rd\u00fcm; evin avlusunda bir bah\u00e7e, bah\u00e7enin ucunda bir g\u00fcne\u015f saati, g\u00fcne\u015f saatinin \u00f6tesinde bir incir a\u011fac\u0131, ve incir a\u011fac\u0131n\u0131n \u00f6tesinde bir \u00e7e\u015fme, ve \u00e7e\u015fmenin alt\u0131nda b\u00fcy\u00fck miktarda para vard\u0131. Ama bu yalana bir kez bile inanmad\u0131m ben; ama \u015feytanla kat\u0131r\u0131n \u00e7ocu\u011fu olan sen, \u015fehir \u015fehir dola\u015ft\u0131n bir r\u00fcya u\u011fruna. Bir daha \u0130sfahan\u2019da g\u00f6rmeyeyim seni. Al \u015fu paralar\u0131 ve ayr\u0131l buradan.”<\/em><\/p>\n\n\n\n Adam paray\u0131 ald\u0131 ve evine do\u011fru yola koyuldu. Bah\u00e7esindeki \u00e7e\u015fmenin alt\u0131ndan (\u015fefin r\u00fcyas\u0131nda g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc \u00e7e\u015fmeydi bu), b\u00fcy\u00fck bir hazine \u00e7\u0131kard\u0131. Ve b\u00f6ylece Allah, ona bolca nimet ya\u011fd\u0131rd\u0131; ve onu \u00f6d\u00fcllendirdi ve y\u00fcceltti. G\u00f6r\u00fcnmez Allah l\u00fctufk\u00e2rd\u0131r.<\/p>\n\n\n\n