{"id":27,"date":"1992-11-19T08:07:53","date_gmt":"1992-11-19T05:07:53","guid":{"rendered":"http:\/\/www.remgo.com\/11\/?p=27"},"modified":"2025-09-18T14:59:16","modified_gmt":"2025-09-18T11:59:16","slug":"matmazel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.remgo.com\/11\/matmazel\/","title":{"rendered":"Son sahneyi oynuyor matmazel"},"content":{"rendered":"\n
\n
\n

Kas\u0131m ay\u0131n\u0131n so\u011fuk bir g\u00fcn\u00fcyd\u00fc. Gazeteden erken ayr\u0131lm\u0131\u015f, Mimarlar Odas\u0131’n\u0131n Taksim’deki merkezine u\u011framak \u00fczere yola koyulmu\u015ftum. Beyo\u011flu Belediye Ba\u015fkan\u0131 H\u00fcseyin Aslan’\u0131 makam\u0131nda buldu\u011fumda, \u00e7aylar\u0131m\u0131z gelmi\u015f, s\u0131cak bir sohbete dalm\u0131\u015ft\u0131k bile. Tam o s\u0131rada kap\u0131 araland\u0131. \u0130\u00e7eri giren kad\u0131n\u0131n ad\u0131 G\u00fcnhan Y\u0131lmaz’d\u0131, bunu ancak sonradan \u00f6\u011frenecektim.<\/p>\n\n\n\n

Tarlaba\u015f\u0131’n\u0131n arka sokaklar\u0131nda ya\u015fayan kimsesiz bir kad\u0131ndan bahsetti. Sesi tedirgin, anlatt\u0131klar\u0131 dikkat \u00e7ekiciydi. Ba\u015fkan hi\u00e7 vakit kaybetmeden zab\u0131ta m\u00fcd\u00fcr\u00fcn\u00fc arad\u0131. Ben de bu hikayenin pe\u015fine d\u00fc\u015fmek istiyordum. \u0130zin al\u0131p, a\u015fa\u011f\u0131da bekleyen zab\u0131ta arac\u0131na atlad\u0131m.<\/p>\n\n\n\n

Tarlaba\u015f\u0131’n\u0131n darac\u0131k sokaklar\u0131nda dola\u015f\u0131rken, \u015fehrin gizli kalm\u0131\u015f bir k\u00f6\u015fesine do\u011fru ilerliyorduk. \u0130ki katl\u0131, eskimi\u015f bir evin \u00f6n\u00fcnde durdu\u011fumuzda, arad\u0131\u011f\u0131m\u0131z adrese gelmi\u015ftik.<\/p>\n\n\n\n

Kap\u0131y\u0131 a\u00e7an kad\u0131n, zaman\u0131n izlerini ta\u015f\u0131yan y\u00fcz\u00fcyle bizi kar\u015f\u0131lad\u0131. Misafir odas\u0131na buyur etti. O k\u00fc\u00e7\u00fck odada ge\u00e7irdi\u011fimiz \u00fc\u00e7 saat, benim i\u00e7in unutulmaz olacakt\u0131. Her c\u00fcmlesi bir hayat\u0131n \u00f6zeti gibiydi; dinlerken kendimi onun ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 d\u00f6nemlerde buluverdim. Sanki hikayesinin i\u00e7indeydim, onunla birlikte nefes al\u0131p veriyordum.<\/p>\n\n\n\n

Vedala\u015f\u0131p gazeteye d\u00f6nd\u00fc\u011f\u00fcmde karanl\u0131k \u00e7\u00f6km\u00fc\u015ft\u00fc. N\u00f6bet\u00e7i arkada\u015flardan ba\u015fka kimse kalmam\u0131\u015ft\u0131 binada. Elime bir bardak \u00e7ay ald\u0131m, daktilonun ba\u015f\u0131na ge\u00e7tim. Parmaklar tu\u015flarda dans ederken, ya\u015fl\u0131 kad\u0131n\u0131n dram\u0131 ka\u011f\u0131da d\u00f6k\u00fcl\u00fcyordu. Kelimeler kendili\u011finden ak\u0131yordu, o nadir anlardan biriydi bu. Son noktay\u0131 koydu\u011fumda, ne eklenecek ne de \u00e7\u0131kar\u0131lacak tek bir s\u00f6z yoktu.<\/p>\n\n\n\n

19 Kas\u0131m 1992. Haber arka sayfada yay\u0131nland\u0131\u011f\u0131nda ben izindeydim. Ertesi sabah gazeteye ad\u0131m atar atmaz, telefonlar \u00e7almaya ba\u015flad\u0131. Herkes “matmazel”i soruyordu. Okurlar yard\u0131m etmek istiyordu. Arayan isimler aras\u0131nda Vitali Hakko gibi tan\u0131nm\u0131\u015f hay\u0131rseverler de vard\u0131. Meslekta\u015flar\u0131m onunla g\u00f6r\u00fc\u015fmek, televizyonlar r\u00f6portaj yapmak i\u00e7in s\u0131raya girmi\u015fti.<\/p>\n\n\n\n

G\u00fcnler i\u00e7inde matmazelin hayat\u0131 bamba\u015fka bir y\u00f6ne evrildi. Beyo\u011flu Belediyesi seferber olmu\u015ftu. Ba\u015fkan Yard\u0131mc\u0131s\u0131 Nusret Avc\u0131’n\u0131n \u00f6nc\u00fcl\u00fc\u011f\u00fcnde evi ba\u015ftan a\u015fa\u011f\u0131 yenilendi. Eksikleri tamamland\u0131, yaln\u0131zl\u0131\u011f\u0131 biraz olsun hafifletildi.<\/p>\n\n\n\n

O r\u00f6portaj, sadece bir haber de\u011fildi art\u0131k. \u0130ki hayat\u0131n kesi\u015fti\u011fi, d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fc bir and\u0131. Matmazel i\u00e7in yeni bir ba\u015flang\u0131\u00e7, benim i\u00e7inse gazetecili\u011fin as\u0131l anlam\u0131n\u0131 kavrad\u0131\u011f\u0131m bir d\u00f6n\u00fcm noktas\u0131 olmu\u015ftu. Bir insan\u0131n hayat\u0131na dokunabilmek, ona umut a\u015f\u0131layabilmek\u2026 \u0130\u015fte mesle\u011fimin bana sundu\u011fu en de\u011ferli arma\u011fan buydu.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Son sahneyi oynuyor matmazel<\/h2>\n\n\n\n

Ya\u015fam \u00f6yk\u00fcs\u00fc t\u0131pk\u0131 bir film gibi. Oyuncu oynar, oysa o ya\u015f\u0131yor. Y\u0131llar\u0131 \u00e7ok \u00f6zel bir c\u00fcmleyle \u00f6zetliyor. Ne hayat\u2026<\/h3>\n\n\n\n

Ne hayat\u2026<\/h1>\n\n\n\n

Kuca\u011f\u0131ndaki beyaz po\u015fetten bir tomar foto\u011fraf \u00e7\u0131kar\u0131yor. Beyazlar\u0131 sararm\u0131\u015f k\u00f6\u015feleri k\u0131vr\u0131lm\u0131\u015f. Foto\u011fraflar\u0131n arkas\u0131nda ne bir not ne de bir tarih\u2026 Y\u0131llar \u00f6nce birinin kameras\u0131na tak\u0131lm\u0131\u015f bir an hepsi. Ya\u015fanan g\u00fczel g\u00fcnlerden geriye kalan bir esinti. 80 ya\u015f\u0131nda bir ki\u015finin titreyen ellerinde o g\u00fcnlerin birer tan\u0131klar\u0131 olan foto\u011fraflar\u2026<\/p>\n\n\n\n

Ve bu foto\u011fraflara bakarken o g\u00fcnlere d\u00f6nen ihtiyar bir kad\u0131n\u0131n a\u011fz\u0131ndan \u00e7\u0131kan iki kelime. Ya\u015fanan y\u0131llar\u0131 \u00f6zetleyen \u00e7ok \u00f6zel bir c\u00fcmle.<\/p>\n\n\n\n

Ne hayat\u2026<\/p>\n\n\n\n

Foto\u011fraftaki k\u00f6\u015fk \u00e7oktan y\u0131k\u0131lm\u0131\u015f. Yerinde beton binalar var art\u0131k. Tebess\u00fcm eden di\u011fer ki\u015filer de ya\u015fam\u0131yor bug\u00fcn. Sadece o var. An\u0131lar\u0131yla ya\u015fayan, gelecekten umutsuz, her g\u00fcn karn\u0131n\u0131 doyuracak s\u0131cak bir yemek i\u00e7in son g\u00fcc\u00fcn\u00fc sokaklarda t\u00fcketen ya\u015fl\u0131 bir kad\u0131n.<\/p>\n\n\n\n

Ad\u0131 Eurosini \u0130spiro\u011flu. \u201cMatmazel\u201d diyenler de var ona. Ama kimse onun bir zamanlar B\u00fcy\u00fckada\u2019da \u201cLa Princess de Monte Carlo\u201d olarak an\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 bilmiyor.<\/p>\n\n\n\n

G\u00fczelli\u011fiyle hayran b\u0131rakt\u0131<\/h3>\n\n\n\n

1940\u2019l\u0131 y\u0131llar\u0131n \u0130stanbul\u2019unda g\u00fczelli\u011fiyle herkesi hayran b\u0131rakan Eurosini, \u015fimdi \u0130stanbul\u201dun bir k\u00f6\u015fesinde herkesten uzak ya\u015fama direniyor. Bazen buldu\u011fu bir ekmekle g\u00fcn\u00fcn\u00fc ge\u00e7iriyor. A\u00e7 kalmamak i\u00e7in her g\u00fcn Tarlaba\u015f\u0131\u2019ndaki evinden Beyo\u011flu\u2019na \u00e7\u0131k\u0131p po\u015fetleri kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131yorr. Buldu\u011fu yiyece\u011fi \u0131s\u0131tacak ne oca\u011f\u0131 var ne de tas\u0131. Masas\u0131, \u00f6rt\u00fcs\u00fc, her \u015feyi elindeki beyaz po\u015feti. Tarlaba\u015f\u0131\u2019n\u0131n dar sokaklar\u0131 aras\u0131ndaki \u00fc\u00e7 katl\u0131 evinde yaln\u0131z ya\u015f\u0131yor Matmazel Eurosini.<\/p>\n\n\n\n

Son g\u00fcnlerdeki tek dostu tiyatro sanat\u00e7\u0131s\u0131 G\u00fcnhan Y\u0131lmaz. \u0130ki y\u0131l \u00f6nce ba\u015flayan bu dostluk anne k\u0131z ili\u015fkisine d\u00f6nm\u00fc\u015f. Matmazel\u2019e yardim eli uzatan G\u00fcnhan Han\u0131m, onun daha iyi bir ortamda ya\u015fayabilmesi i\u00e7in Beyoglu Belediyesi’ne ba\u015fvuruyor. Baskan Yard\u0131mc\u0131s\u0131 Nusret Avc\u0131 konuyla yak\u0131ndan ilgileniyor. G\u00fcne\u015fli bir kas\u0131m g\u00fcn\u00fc hep beraber matmazeli ziyarete gidiyoruz.<\/p>\n\n\n\n

Kilitli olan kap\u0131s\u0131n\u0131 defalarca \u00e7al\u0131yoruz. Komsular\u0131 balkondan sesleniyor. Ses yok\u2026 Matmazeli kap\u0131da beklerken soka\u011f\u0131n bir k\u00f6\u015fesinde beliriyor. Elinde bastonu, kambur v\u00fccuduyla y\u00fcr\u00fcmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yor.<\/p>\n\n\n\n

Bizi evine davet ediyor. \u00c7\u00fcr\u00fcyen merdiven basamaklar\u0131n\u0131n baz\u0131lar\u0131 \u00e7\u00f6km\u00fc\u015f. Matmazelin koydu\u011fu uzun bir tahtaya basarak, sallanan korkuluklara tutunarak \u00fcst kata, onun ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 odaya \u00e7\u0131k\u0131yoruz.<\/p>\n\n\n\n

\u00dc\u00e7 katl\u0131 evinin en \u00fcst kat\u0131nda, evlerin \u00e7at\u0131lar\u0131na naz\u0131r bir balkonu var odan\u0131n. So\u011fuk gecelerini yata\u011f\u0131nda ge\u00e7iriyor Eurosini. Bo\u015f makarna kutular\u0131n\u0131n \u00fcst\u00fcnde duran sunta yata\u011f\u0131nda. Sobas\u0131 var, ama yakaca\u011f\u0131 yok. Herkesin esirgedi\u011fi s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131 g\u00fcne\u015f esirgemiyor ondan. Penceresinden s\u0131zan \u0131\u015f\u0131kla \u0131s\u0131nmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yor.<\/p>\n\n\n\n

\u0130\u00e7ecek suyunu kom\u015fular\u0131ndan sa\u011fl\u0131yor. Rak\u0131 \u015fi\u015fesinin a\u011fz\u0131ndaki mumla ayd\u0131nlan\u0131yor odas\u0131. Odan\u0131n s\u0131valar\u0131 d\u00f6k\u00fclm\u00fc\u015f, tu\u011flalar g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. \u00d6r\u00fcmcek a\u011flar\u0131 matmazelin boyunun seviyesine kadar iniyor. Tahta zemin her ad\u0131m at\u0131\u015f\u0131nda sallan\u0131yor. Tavandan damlayan sular\u0131 toplayan plastik le\u011fenler var her yerde. Esyalar\u0131n \u00fczerinde ise kal\u0131n bir toz tabakas\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Nusret Avc\u0131, b\u00f6yle bir manzara kar\u015f\u0131s\u0131nda duygular\u0131n\u0131 gizleyemiyor. \u201cB\u00f6ylesine bir ya\u015fam\u0131 kimse hak edemez. Utan\u0131yorum.\u201d diyor.<\/p>\n\n\n\n

B\u00fct\u00fcn d\u00fcnyas\u0131 bu d\u00f6rt duvar aras\u0131nda matmazelin. Y\u0131llar sonra kap\u0131s\u0131n\u0131 \u00e7alan bu misafirleri i\u00e7in yata\u011f\u0131n\u0131 d\u00fczeltiyor. Bizden rahat davranmam\u0131z\u0131 istiyor. Biz de ondan hayat hikayesini anlatmas\u0131n\u0131 istiyoruz.<\/p>\n\n\n\n

Hayat\u0131 t\u0131pk\u0131 bir film senaryosu gibi. \u201cArtist oynar, ama ben ya\u015fad\u0131m. Daha ka\u00e7 senem var ki\u2026 Ama hayat \u00e7ok g\u00fczel.\u201d<\/em> diyor ve anlatmaya ba\u015fl\u0131yor.<\/p>\n\n\n\n

1912 dogumlu<\/h3>\n\n\n\n

1912 y\u0131l\u0131nda Bak\u0131rk\u00f6y Yenimahalle\u2019de do\u011fuyor. Babas\u0131 Senefon\u2019un bir porselen ma\u011fazas\u0131 var o y\u0131llarda. Annesi Maria ise \u00fc\u00e7 cocu\u011funu yeti\u015ftiriyor. 1921 y\u0131l\u0131nda Senefon Bey\u2019in \u00f6l\u00fcm\u00fcnden sonra d\u00fckkan ve i\u00e7indekiler 500 alt\u0131na sat\u0131l\u0131yor. Maria \u00fc\u00e7 \u00e7ocu\u011fuyla birlikte Yenikap\u0131\u2019ya ta\u015f\u0131n\u0131yor ve d\u00fckkandan elde edilen geliri erkek karde\u015fi Yani\u2019ye emanet ediyor. Yani bu parayla B\u00fcy\u00fckada\u2019da bir ev sat\u0131n al\u0131yor. Eve karde\u015fi Maria ve \u00fc\u00e7 \u00e7ocu\u011fuyla birlikte yerle\u015fiyorlar. Yani evleniyor. Evin yeni gelini ile Maria aras\u0131nda tats\u0131zl\u0131klar ya\u015fan\u0131yor. Bu arada Eurosini B\u00fcy\u00fckada St. Antuan Fransiz Lisesi\u2019ni bitiriyor.<\/p>\n\n\n\n

O y\u0131llarda B\u00fcy\u00fckada\u2019da ad\u0131ndan s\u0131k s\u0131k bahsediliyor Eurosi\u2019nin. G\u00fczelli\u011finin yan\u0131 s\u0131ra genel k\u00fclt\u00fcr\u00fc, \u00fc\u00e7 yabanc\u0131 dili \u00e7ok iyi konu\u015fabilmesi ilgi oda\u011f\u0131 haline getiriyor onu. Adan\u0131n delikanl\u0131lar\u0131 pe\u015fini b\u0131rakm\u0131yor. Evinin \u00f6n\u00fcnde onun bah\u00e7eye \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131n\u0131 bekleyenlerden, \u00e7ar\u015f\u0131da gezinirken laf atanlara, plajda r\u00f6ntgene yatanlardan Dil Burnu\u2019nda y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015fe davet edenlere\u2026 Eurosini hi\u00e7birine y\u00fcz vermiyor.<\/p>\n\n\n\n

Evde ya\u015fanan gerginlik de giderek b\u00fcy\u00fcyor. Day\u0131s\u0131, annesiyle birlikte iki karde\u015fini bir gece kap\u0131n\u0131n \u00f6n\u00fcne koyuyor. Maria\u2019nin rahat ya\u015fam\u0131 o g\u00fcnden sonra degi\u015fiyor, \u00e7ocuklar\u0131na bakabilmek i\u00e7in g\u00fcn\u00fcbirlik i\u015flerde \u00e7al\u0131\u015f\u0131yor. Eurosini bu duruma \u00e7ok \u00fcz\u00fcl\u00fcyor. Hastalan\u0131yor, doktorlar hastal\u0131\u011f\u0131n ad\u0131n\u0131 verem olarak te\u015fhis ediyor. Zengin bir Rum ile evlenip Atina\u2019ya yerle\u015fen ablas\u0131n\u0131n yan\u0131na tedaviye gidiyor. \u00dc\u00e7 y\u0131l kald\u0131\u011f\u0131 Atina\u2019da hem iyile\u015fiyor, hem de bir pilota a\u015f\u0131k oluyor. O g\u00fcnleri Eurosini, \u201cSevdi\u011fim adam her g\u00fcn evimizin \u00fcst\u00fcnden u\u00e7uyordu. Beni \u00e7ok severdi. Ancak benim akl\u0131m \u0130stanbul\u2019da annemdeydi. Onu yaln\u0131z ba\u015f\u0131na b\u0131rakamazd\u0131m.\u201d<\/em> diye anlat\u0131yor.<\/p>\n\n\n\n

Eurosini, Atina\u2019daki a\u015fk\u0131n\u0131 b\u0131rak\u0131p 1936 y\u0131l\u0131nda \u0130stanbul\u2019a d\u00f6n\u00fcyor. Evin ge\u00e7imine yard\u0131m olabilmek i\u00e7in \u00e7al\u0131\u015fmaya karar veriyor ve diki\u015f kurslar\u0131na ba\u015fl\u0131yor.<\/p>\n\n\n\n

Artik Eurosini evin gecimini \u00fcstlenmi\u015ftir. Y\u0131llard\u0131r \u00e7al\u0131\u015ft\u0131r\u0131p biriktirdi\u011fi paralarla 1950\u2019li y\u0131llar\u0131n en g\u00f6zde semtlerinden Tarlaba\u015f\u0131\u2019nda bir ev al\u0131yor. Hayatta en \u00e7ok sevdi\u011fi varl\u0131\u011f\u0131, annesini 1951 y\u0131l\u0131nda kaybediyor. \u015eu anda ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 odan\u0131n pencere yan\u0131ndaki yata\u011f\u0131nda annesi \u00f6l\u00fcyor. Eurosini i\u00e7in ya\u015fam\u0131n tad\u0131 kalm\u0131yor art\u0131k. Duvarlar aras\u0131ndaki d\u00fcnyas\u0131nda ya\u015fama kar\u015f\u0131 m\u00fccadele ediyor.<\/p>\n\n\n\n

Gezmeyi seviyor<\/h3>\n\n\n\n

Birka\u00e7 y\u0131l \u00f6ncesine kadar \u00e7ok sevdi\u011fi \u015feyi gezmeyi ihmal etmiyor. Bir g\u00fcn Bak\u0131rkoy’e giderken bir ara\u00e7 \u00e7arp\u0131yor Eurosini’ye. Bal\u0131kl\u0131 Rum Hastanesi’ne kald\u0131r\u0131l\u0131yor. Ancak hastane tedavi masraflar\u0131na kar\u015f\u0131l\u0131k evini ipotek etmesini istiyor. Kabul etmeyen Eurosini’yi Taksim \u0130lkyard\u0131m Hastanesi’ne sevk ediyorlar. Ve burada onun i\u00e7in hayat\u0131n\u0131n en ac\u0131 g\u00fcnleri ba\u015fl\u0131yor. Bakacak kimsesi olmad\u0131\u011f\u0131ndan tuvalete tek ba\u015f\u0131na gidemeyen matmazelin yata\u011f\u0131n\u0131 \u0131slatmas\u0131 \u00e7ok a\u011f\u0131r\u0131na gidiyor. Bu arada Eurosini’ye \u00e7arpan \u015fof\u00f6r mahkemenin verdi\u011fi tazminat cezas\u0131n\u0131 \u00f6demeden kay\u0131plara kar\u0131\u015f\u0131yor. Hastaneden taburcu olan Eurosini art\u0131k eskisi gibi y\u00fcr\u00fcyemiyor. Ama Bal\u0131kpazar\u0131’nda gezinmeyi, \u0130stiklal Caddesi’nde y\u00fcr\u00fcmeyi de ihmal etmiyor.<\/p>\n\n\n\n

Eurosini’nin tek geliri \u00fc\u00e7 ayda muhtardan ald\u0131\u011f\u0131 600 bin liral\u0131k fakirlik yard\u0131m\u0131. Bir de kendisine ac\u0131y\u0131p arada s\u0131rada avucuna para s\u0131k\u0131\u015ft\u0131ranlar var.<\/p>\n\n\n\n

Son g\u00fcnlerini huzur i\u00e7inde ge\u00e7irmek, bu k\u0131\u015f\u0131 da atlat\u0131p ilkbahar\u0131 bir kez daha ya\u015famak istiyor matmazel. Akan dam\u0131 akmayan suyu, olan sobas\u0131 olmayan yakaca\u011f\u0131, \u00e7\u00fcr\u00fcyen basamaklar\u0131, bo\u015f odalar\u0131yla Eurosini son sahneyi oynuyor.<\/p>\n\n\n\n

Balkonundan Tarlaba\u015f\u0131’n\u0131n damlar\u0131n\u0131 seyrediyor. Bir garip oluyor i\u00e7i. Yaln\u0131z kald\u0131\u011f\u0131 bu hayatta onu yaln\u0131z b\u0131rakmayan foto\u011fraflar\u0131na bak\u0131yor her sabah. Derin bir i\u00e7 \u00e7ekiyor. K\u0131r\u0131\u015f\u0131k y\u00fcz\u00fcnde bir tebess\u00fcm beliriyor. Dilinin ucunda ise iki kelime.<\/p>\n\n\n\n

Ne hayat…<\/em><\/p>\n\n\n\n

***<\/p>\n\n\n\n

19 Kas\u0131m 1992 tarihinde Cumhuriyet Gazetesi’nde yay\u0131nlanan bu haber tahminimden \u00e7ok ilgi g\u00f6rd\u00fc. Matmazel, arad\u0131\u011f\u0131 \u015fefkati hayat\u0131n\u0131n son sahnesinde buldu. Haberden sonra kendisini ziyarete gelen misafirlerin say\u0131s\u0131 artt\u0131. Beyo\u011flu Belediyesi evini temizletirdi. Ba\u015fkan Yard\u0131mc\u0131s\u0131 Nusret Avc\u0131’n\u0131n deste\u011fiyle elektri\u011fi ba\u011fland\u0131, \u00e7\u00fcr\u00fck basamaklar onar\u0131ld\u0131, akan dam tamir edildi. Matmazel b\u00fct\u00fcn bu \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 yatt\u0131\u011f\u0131 yata\u011f\u0131ndan izliyordu. Kendisine birden bire g\u00f6sterilen bu ilgiden \u015fa\u015fk\u0131nd\u0131. Ancak h\u00fcz\u00fcnl\u00fc y\u00fcz\u00fcnde ister istemez bir tebess\u00fcm beliriyordu. 3 y\u0131l aradan sonra ilk kez odalarda \u0131\u015f\u0131k vard\u0131. Matmazel i\u00e7in karanl\u0131k geceler geride kalm\u0131\u015ft\u0131. Birka\u00e7 g\u00fcn i\u00e7<\/span>inde kom\u015fular\u0131ndan su ta\u015f\u0131ma i\u015flemi de son buldu. Bunu izleyen g\u00fcnlerde bir yandan da askerlik i\u015flemlerimle u\u011fra\u015f\u0131yordum. Matmazel’e de f\u0131rsat buduk\u00e7a u\u011fruyordum. Aradan birka\u00e7 ay ge\u00e7mi\u015fti. Tuzla Piyade Okulu’nda bir pazar g\u00fcn\u00fc nereden buldu\u011fumu hat\u0131rlam\u0131yorum ama bir Cumhuriyet Gazetesi (30 Haziran 1993) elime ge\u00e7ti. Sayfalar\u0131n\u0131 kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131rken o haberi g\u00f6rd\u00fcm. “Matmazel perdeyi kapatt\u0131” <\/a>. Aylardan may\u0131st\u0131. Matmazelin son iste\u011finin ger\u00e7eklesti\u011finin fark\u0131na vard\u0131m. \u00d6lmeden \u00f6nce \u0130stanbul’da bahar\u0131 bir kez daha g\u00f6rmek istiyordu ve iste\u011fi ger\u00e7ekle\u015fti\u2026 <\/span><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ya\u015fam \u00f6yk\u00fcs\u00fc t\u0131pk\u0131 bir film gibiydi, matmazelin. Kendi filminin ba\u015fkahraman\u0131yd\u0131. Ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 y\u0131llar\u0131 \u00e7ok \u00f6zel bir c\u00fcmleyle \u00f6zetlemi\u015fti. Ne hayat\u2026<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":707,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1319],"tags":[161,70],"class_list":["post-27","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-remzi-gokdag-cumhuriyet-haber-arsivi-1992","tag-cumhuriyet","tag-matmazel"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.remgo.com\/11\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.remgo.com\/11\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.remgo.com\/11\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.remgo.com\/11\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.remgo.com\/11\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=27"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.remgo.com\/11\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/27\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.remgo.com\/11\/wp-json\/wp\/v2\/media\/707"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.remgo.com\/11\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=27"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.remgo.com\/11\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=27"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.remgo.com\/11\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=27"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}